بحث حقّانیّت و کارآمدی حکومت

موفّقیّت ظاهرینه نشانة باطل بودن است و نه نشانة حقّ بودن. بحث حقّ و باطل بودن را نباید با بحثموفّقیّت عملی و ظاهری و بحث کارآمدی پیوند زد.

کسانی از ضعفهایعملی و اجرایی حکومتِ حق، بطلان آن را نتیجه میگیرند و مزایا و موفّقیّتهایعملیِ حکومت باطل را نیز نشانة حقّانیّت آن تلقّی میکنند.

حکومت حق، هراندازه موفّق باشد، بهتر است و دستاوردهای آن به نسبت موفّقیّت عملیاش بسیاربیشتر از حکومت باطل خواهد بود و ضعف اجرایی و کارآمدی، آفت هر حکومتی است؛ بهویژه بعضی ضعفها مثل ظلم و بیعدالتی، فقر و فساد. این نوع ضعفها زبان مخالفانِحق را دراز و زبان طرفداران آن را کوتاه میکند و اهل حق را در موضع ضعف قرار میدهد.

باید سعی کردمشکلاتِ حکومتِ حق را کمتر کرد، موانع را برطرف نمود و به عملی شدن و تحقّق آرمانهایآن کمک کرد. قیام برای تأسیس حکومت، حفظ و تقویت آن و تلاش در راه تحقّق اهداف آنقطعاً واجب است. موفّقیّتِ حکومتِ حق، تأیید و تحکیم و تقویت جبهة حق را در پیدارد.