جملة «حفظ نظام اوجب واجبات است»، به امام راحل(ره) نسبت داده میشود، در حالی که ایشان چنین جملهای نگفتهاند. البتّه ایشان جملاتی قریب به این مضمون دارند، از جمله: «حفظ نظام جمهوری اسلامی ... از اهمّ واجبات عقلی و شرعی است.» (صحیفه امام، ج ۱۹، ص ۱۵۳). « ... آحاد مردم یکی یکیشان تکلیف دارند برای حفظ جمهوری اسلامی ... از نماز اهمیتش بیشتر است؛ برای این که ایادامه مطلب

گفت: رهبر یا از مشکلات مردم و کوتاهیهای مسئولین خبر ندارد، یا خیر دارد و سکوت میکند. گفتم: هم خبر دارد و هم سکوت نمیکند ولی مسئولین گوششان سنگین است. اگر کسی بیانات رهبری را پیگیری کند، خواهد دید که ایشان ساکت نیستند ولی البتّه به قول خودشان، اکثر اوقات تلخیهایشان نسبت به مسئولین، در خفاست. مشکل رهبری این است که چنان که باید از ایشان اطاعت نمیشود. درادامه مطلب

علایم و شرایط ظهور شرایط ظهور، در امر ظهور نقشی اساسی دارند و میان آنها رابطه علّی و معلولی برقرار است ولی علایم ظهور، آن دسته از حوادثی است که بر اساس پیشبینی پیشوایان معصوم(ع)، قبل و یا در آستانة ظهور واقع خواهد شد و تحقّق هرکدام نوید نزدیک شدن قیام حضرت را میدهد و امیدبخش دلها و موجب بصیرت و آگاهی و تشخیص حقّ از باطل میشود. آنچه مهمّ بوده و برعهدة ادامه مطلب

موفّقیّت ظاهری نه نشانة باطل بودن است و نه نشانة حقّ بودن. بحث حقّ و باطل بودن را نباید با بحث موفّقیّت عملی و ظاهری و بحث کارآمدی پیوند زد. کسانی از ضعفهای عملی و اجرایی حکومتِ حق، بطلان آن را نتیجه میگیرند و مزایا و موفّقیّتهای عملیِ حکومت باطل را نیز نشانة حقّانیّت آن تلقّی میکنند. حکومت حق، هر اندازه موفّق باشد، بهتر است و دستاوردهای آن به نسبت ادامه مطلب

۱- شناخت دقیق، عمیق، صحیح، جامع، نظام مند و روشمندِ اسلام ۲- آشنایی با زبان و نیازهای زمان ۳- نگهبانی و پاسداری از اسلام ۴- عمل کردن به دین، رعایت تقوا و داشتن صلاحیّتهای اخلاقیِ لازم ۵- تبیین، شناساندن و تبلیغ اسلام ۶- استفاده از بهترین ابزار، شیوه و روش در تبلیغ دین ۷- پرهیز از دنیاطلبی و مقامپرستی و سادهزیستی و زهد ۸- مردمی بودن و زبان گویای مرادامه مطلب

از پوستر بالا چه برداشتی میکنید؟ عکس کدام شخصیّت برجسته به نظر میرسد؟ کدامیک اوّل است؟ بین تمثال امام راحل و امام خامنهای سنخیّت هست. این دو، زعیم و مرجع شیعه و نائب امام عصر(عجّ) هستند. شخص سوم که ظاهراً آنگونه که در پوستر طرّاحی شده، نوعی تقدّم و اوّلیّت دارد، رییس یکی از قوای سهگانه است. در تمام کشورهای دنیا، همه جا فقط عکس شخص اوّلِ زندة نظام را نادامه مطلب

منطقِ سیاست حاکم بر دنیای کنونی، یعنی سیاست ماکیاولی، قدرت است. اگر کشور و ملّتی قدرت نرم و سخت لازم را داشته باشد، یعنی از لحاظ فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و نطامی وضعیّت مناسبی داشته باشد، در دنیای کنونی جایگاه خوبی خواهد داشت و پذیرفته خواهد شد. کشورها در دنیای کنونی یا قدرتمندند که چند کشور بیشتر نیستند یا در ذیل قدرت و تسلیم و ذلیلِ قدرتمندان هستند که اکثیر ادامه مطلب

باید روی مسئلة هستهای ایستاد! وقتی مسئلة هستهای و تحریمها شروع شد، برخی چهرههای شناخته شده به اینجانب میگفتند «چرا بر روی مسئله هستهای میایستید»، این مسئله را کنار بگذارید تا آمریکاییها خباثت و دشمنی نکنند. این حرف البتّه از چند زاویه غلط بود؛ یکی این که انرژی هستهای نیاز واقعی کشور است و تا چند سال دیگر، ایران به ۲۰ هزار مگاوات برق هستهای نیازادامه مطلب

وقتی میگوییم شاه بد بود، یعنی بنای حکومتش غلط بود؛ ظالم و مستبدّ و بیتقوا بود؛ حکومتش غیرمردمی و نامشروع بود؛ وابسته به بیگانه بود؛ مشی و منشش غلط بود؛ و ... نه این که در دستگاه او هیچ آدم خوبی نبود یا هیچ کار خوبی نداشت. به شهادتِ تمام خوبان و آزادگان و اندیشمندان بزرگ جهان، راهِ انقلاب اسلامی درست و حقّ است و مشکلات موجود، ناشی از این است که کارها دست انقلابیهای حقیقی نیست. هر جا کار دست انقلابیون بوده، پیشرفت خوبی داشتهایم. اگر بخواهیم زمان شاه را با بعد از انقلاب مقایسه کنیم، باید با در نظر گرفتن امکانات و شرایط داخلی و خارجی باشد و نیز باید مورد به مورد باشد نه کلّی. کسانی کلّیگویی میکنند و میگویند انقلاب و نظام اسلامی هیچ دستاوردی نداشته است. کسانی هم وضعِ موجود را مطلوب میدانند و مشکلات و نواقص را توجیه میکنند. حقّ این است که کارهای زیادی شده ولی عقبماندگیهای تاریخیِ متراکم و زیادی داریم و کوتاهیهای زیادی هم شده است.ادامه مطلب

فرق پرسش و شبهه در پرسش به دنبال حق هستیم ولی در شبهه هدف، گمراه کردن دیگران است. شبهه همراه با ابهام و اجمال و مخلوطی از حقّ و باطل بیان است. هدف از پاسخگویی به شبهه: ۱- پاسخ دادن به پرسش مخاطب و اقناع علمی ۲- روشنگری و رفع ابهام اصول و مبانی بحث و گفتگو: ۱- حقمحوری ۲- عقلمداری و علممداری: إِنَّا أَنزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لَّعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ(یوسف: ٢) وَمَا یَتَّبِعُ أَکْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا إِنَّ الظَّنَّ لَا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ بِمَا یَفْعَلُونَ(یونس: ٣٦) ۳- اخلاقمداری اصول بحث علمی: ۱- محقّقانه باشد ۲- منصفانه باشد ۳- مؤدّبانه باشد ۴- در پی نیّتخوانی نباشد روش علمی در دفع شبهات: ۱- توجّه به نکات مثبت شبههکننده و متن او ۲- تبارشناسی شبهه(کتب، مقالات، مذاهب و ادیان)و بیان سیر تطوّر و ریشههای آن که باعث شکسته شدن ابهّت شبهه میشود. ۳- استخراج مبانی و پیشفرضهای شبهه(با ابطال مبانی شبهه، شبهه باطل میشود.) ۴- اعتبارسنجی منابع و مستندات شبهه ۵- تحلیل شبهه: صغرا و کبراهای شبهه را جدا کنیم تا محلّ اختلاف روشن شود و سپس به پاسخ آنها بپردازیم. ۶- جواب نقضی و حلّی: در جواب نقضی به مطالبی اشاره میشود که بر اساس مواضع خصم باطل میشود و جواب حلّی، پاسخ واقعی اشکال است. ۷- توجّه به لوازم و نتایج شبهه نکات تکمیلی در پاسخ به شبهات: ۱- هر شادامه مطلب

چرا جمهوری اسلامی رفراندم برگزار نمیکند؟ اگر جمهوری اسلامی رفراندم برگزار کند، معلوم خواهد شد که مردم دیگر این نظام را قبول ندارند. جمهوری اسلامی باید رفراندم کند. ۱- جمهوری اسلامی تنها کشوری است در کرة زمین که نوع حکومت خود را به رفراندم گذاشت و با رأی بالای ۹۸٪ به تأیید مردم رسید. با این که امام امّت بدون رفراندم هم نوع حکومت را تعیین میکرد، همه قبول میکردند ولی ایشان برای این که محکمکاری شود و جایی برای بهانه نماند و حجّت بر همگان تمام شود، این امر را به رفراندم گذاشتند و مردم را مخیرّ کردند به ردّ و قبول جمهوری اسلامی. ۲- هیچ نظام سیاسی بعد از تشکیل و تأسیس و تثبت، خود را به رفراندم نمیگذارد. در عرف عقلای سیاسی عالم چنین چیزی مرسوم نیست. هیچ کشوری هم چنین کاری نکرده است. چرا جمهوری اسلامی باید خود را به رفراندم بگذارد؟! ۳- انتخابات ریاست جمهوری و خبرگان و شوراها و مجلس شورای اسلامی، خودش نوعی رفراندم است. درصدر مشارکت در انتخابات کشور اغلب بالا بود و در مواردی بینظیر بوده است. هر کس در انتخابات با هر انگیزهای شرکت کند، در زمین نظام بازی میکند و حدّاقل برای رسیدن به هدف خودش، نظام را قبول دارد؛ حتّی اگر منظورش از شرکت در انتخابات، براندازی باشد.ادامه مطلب

انقلاب یک حقیقت زنده است، یک موجود زنده است که تولّد دارد، رشد دارد، قِوام دارد و عمر طولانی دارد در صورتی؛ و بیماری دارد، مرگ دارد، نابودی دارد، در صورت دیگری؛ انقلاب اینجور است؛ مثل هر موجود زندهی دیگری. انقلاب چون موجود زنده است، پس افزایش دارد، رشد دارد، قوامیافتگی و کمالیافتگی برای آن وجود دارد. ببینید، قرآن کریم میفرماید: وَمَثَلُهُم فِی الاِنجیلِ کَزَرعٍ اَخرَجَ شَطئئَه فَئئازَرَه فَاستَغلَظَ فَاستَویّْ عَلیّْ سوقِه؛ یعنی مَثَل اصحاب پیغمبر، جامعهی اسلامی -یعنی همان انقلابیّون- مثل یک گیاهی است که از زمین سر میزند، خودش را نشان میدهد، بعد بتدریج رشد میکند، بتدریج ساقهی آن محکم میشود، بتدریج قد میکشد، بتدریج تبدیل میشود به یک موجودِ مستقرِّ بابرکتِ شگفتانگیز؛ شگفتانگیزیاش از کجا است؟ دنبالهی آیه میفرماید که «یُعجِبُ الزُّرّاع»؛ برای خود آنکسی که این گیاه را بر زمین نشانده، شگفتآور است، لِیَغیظَ بِهِمُ الکُفّار؛ دشمن را هم به خشم میآورد؛ انقلاب این[طور] است؛ روزبهروز میتواند رشد و تکامل پیدا بکند. امروز قوام انقلاب و استحکام انقلاب از آن روز بیشتر است. انقلابیّونی که ایمانِ به انقلاب، دل آنها را انباشته است، امروز مستقرتر، ایستادهتر، آگاهتر، بصیرترند در پیمودن راه خود و در در نظر گرفتن پایان کار خود و آن هدفی که دنبالش هستند. انقلاب پیش رفته، انقلاب تکامل پیدا ادامه مطلب

۱- پیشرفت: یکی از اصول اساسی انقلاب پیشرفت کشور است، در زمینههای مختلف؛ در زمینهی علم، در زمینهی فنّاوری، در زمینهی اخلاق، در زمینههای مادّی، در زمینههای معنوی، در زمینههای گوناگون، کشور باید پیشرفت کند. در این زمینهها هم پیشرفتهای خوبی انجام گرفته؛ البتّه با آنچه میخواهیم و میباید، فاصله است که بایستی آن فاصله را طی کنیم. ۲- عدالت اجتماعی: در این زمینه البتّه کمکاری داریم، عقبماندگی داریم، کاری که باید در این زمینه انجام بگیرد آنچنانکه شایسته و بایسته و لازم بوده انجام نگرفته؛ باید بجد دنبال این باشیم و بدانید که به توفیق الهی دنبال این هستیم و از این قضیّه صرفِنظر نخواهیم کرد. البتّه راهش مبارزهی با ظلم و مبارزهی با فساد است. البتّه خیلی سخت است. همهی دستگاههای مختلف، همهی مدیران کشور، همهی ماها در همه جای کشور، باید به این توجّه کنند. در سطح بینالملل هم همینجور است؛ ظلمِ استکبار بایستی آشکار بشود. ۳- اسلامی و مردمی بودن: انقلاب، انقلاب مردمی است. در همهی برنامهها بایستی مردم در درجهی اوّل قرار بگیرند. انقلاب اسلامی، دینی بود، با اعتقادات مردم سروکار داشت، نظامی هم که به وجود آمد نظام دینی و مردمی بود. مردم چون معتقد به اسلام بودند، وارد شدند. همه باید مردم را بشناسیم. [در زمان طاغوت روشنفکران از مردم دم میردند، امّا] نه آنها مردم را میشناختادامه مطلب