مخالفت با ولایت فقیه یا ولیّ فقیه

میتوان ولایت فقیه را نپذیرفت ولی باید بدانیم که نپذیرفتن ولایت فقیه مستلزم شرک سیاسی است. ولایت فقیه، اجماعیِ علمای شیعه است، اگر چه کسانی از علمای شیعه هستند که در برخی جزئیّاتِ ولایت فقیه نظر دیگری دارند و با برخی سخنان و تصمیمات ولیّ فقیه موافق نیستند. قاعدتاً مخالفت یا موافقت با هر امری، باید مستدلّ و مستند باشد و اگر کسی برای مخالفت نظریاش دلیل و سندی دارد، همان برای خودش حجّت است. این را هم بگویم که مخالفت با ولیّ فقیه امری تخصّصی است و کار مردم عادی نیست مگر این که قول و فعل ولیّ فقیه خلافِ آشکار باشد.

امّا علنی کردن مخالفت و جریانسازی و به هم زدن وحدت رویّه در داخل نظام سیاسی و ایجاد تفرقه مجاز نیست. التزام عملی به امر و نهی حاکم در هر نظامی ضروری تلقّی میشود چرا که، مخالفت باعث پراکندگی امور و هرج و مرج میشود، چه رسد به مخالفت با امر و نهیِ حاکمِ عادل. در عرفِ عقلای عالم، بعد از آن که حاکم به تصمیمی رسید، تمام ارکان نظام و آحاد مردم باید تبعیّت کنند. گفتنی است که از نظرِ اسلام، اطاعت از طاغوت یعنی حاکم غاصب و کافر و فاسق و ظالم، حرام است و مبارزه با او واجب.

البتّه مخالفین نیز دو دسته هستند: کسانی که فعّال هستند و کسانی که فعّال نیستند. در نظام اسلامی، به طور طبیعی با مخالفین فعّال برخورد میشود و مخالف غیرفعّال آزادانه به زندگی خود ادامه میدهد. طبعاً حلم نظام اسلامی بیش از نظامهای دیگر است.