چهار حرکت سیاسی – اجتماعی بسیار مهم و تأثیر گذار در حیات سیاسی خود بوده:
۱- نهضت تنباکو: قرارداد رژی با مخالفت مردم، بازرگانان و علمای دینی به ویژه فتوای میرزای شیرازی پیش از زمان اجرای رسمی لغو شد. قیام اسلامی تنباکو را می توان اوّلین نهضت بیداری مردم ایران برای به دست آوردن حقوق خود از بیگانگان و استبداد پادشاهان ایران دانست(1270). از آن تاریخ، روحانیّت شیعه از نفوذ خود در میان مردم و بازاریان آگاه شد.
۲- انقلاب مشروطه: این انقلاب برای براندازی حکومت استبدادی پدید آمد و با امضای مشروطیّت توسّط مظفّرالدّین شاه در سال 1285 به پیروزی رسید. این انقلاب تلاش ایرانیان برای ایجاد حکومت مردمی و مشروطه را نمایان ساخت.
۳- جنبش ملّی شدن صنعت نفت: در 29 اسفند 1329 قانون ملّی شدن صنعت نفت در سراسر کشور از تصویب مجلس سنا گذشت. جنبش ملّی کردن صنعت نفت به رهبری کاشانی و مصدّق موجب قطع دست استعمار انگلیس از روی منابع اقتصادی و نهادهای کشوری گردید که در نتیجه، ایران به سوی استقلال کامل و آزادی و عدالت اجتماعی گام برداشت. این پیروزی ملّت ایران موجب بیداری ملّتهای خاورمیانه و شمال آفریقا شد.
۴- قیام پانزده خرداد 1342: تلاش روحانیّون و گروههای سیاسی به رهبری امامی خمینی که از این تاریخ شروع شد در 22 بهمن 1357 به پیروزی رسید.