دخالت رهبری در امور کشور

۱- دخالت مطلقّاً بد نیست و ممکن است در مواردی خوب یا بد باشد. دخالت در عالم سیاست باید در چهارچوب قانون باشد و اگر نباشد، ناروا و محلّ اعتراض خواهد بود.

۲- رهبری ولیّ امر و ناظر عالیِ نظام است و قانوناً حق دارد در موارد مهمّ و حسّاسی که طبق اجتهاد اجتماعی - سیاسیِ خود تشخیص میدهند، دخالت کنند. ایشان در جزییّات وارد نمیشوند و در حیطهی مسئولیّت قوا و مسئولین دخالت نمیکنند. دخالت در جزیّیات نه شدنی است و نه لازم.

۳- کسانی در داخل کشور وقتی دخالت و ورود رهبری را در مواری به نفع خود نبینند، برآشفته شده و علیه رهبری جریانسازی میکنند که رهبری دیکتاتور است و فراقانونی عمل میکند. در حالی که همین قوم از اختیارات و دخالتها و حکم حکومتی رهبری که البتّه قانونی است، بیشترین استفاده و بهره را داشتهاند.

۴- کسانی هم هستند که فکر میکنند رهبری کاری به کار کسی ندارند و نظارت نمیکنند و همه چیز را رها کردهاند. اینان انتظار دارند که رهبری در تمام موارد و مسائل داخل شوند و با زور و فشار مسئولین را به راه آورند و امور کشور را به پیش ببرند. در اسلام چنین چیزی نداریم. پیشرفت امور در اسلام با همراهی مردم و همکاریِ مسئولین است و بس.