نگاهی گذرا به اوّل و آخر فتنهی ۸۸

۱- مجادلهی کاندیداها با هم شدید بود، برخی از کاندیداها هم از ابتدا دل چرکین بودند و در مراحل انتخابات هم دل چرکینتر شدند و رفته رفته به تغییر نظام معتقد شدند و در مسیر دیگری افتادند.

۲- ساعاتی قبل از پایان رأی گیری، آقای موسوی در جمع خبرنگاران خود را پیروز انتخابات اعلام کرد.

۳- فردای انتخابات که نتایج مشخّص شد، آقایان موسوی و کرّوبی نتایج را قبول نکرده و اعلام کردند که تقلّب شده است. به طرفداران هم گفتند که به کف خیابان بیایند. اکثر طرفداران مدّعیان تقلّب آمدند ولی بعد از مدّتی دیدند که کسانی دنبال کارهای دیگرند و لذا کنار کشیدند ولی خود آقای موسوی و آقای کرّوبی کوتاه نیامدند و ادامه دادند.

۴- موسوی و کرّوبی با صدور بیانیّهها و انجام اقداماتی با تحریکات دشمن و اطرافیان، تنور اغتشاشات را گرم نگه داشتند.

۵- نظام چند تا کار کرد:

- رهبری در نخستین نماز جمعهی پس از انتخابات مسائل را تبیین کرده و صلاح نظام و ملّت را در این قضیّه ترسیم کردند.

- گفتگو و شنیدن سخنان مدّعیان در سطح رهبری و معتمدین و خیرخواهانِ نظام

- دادن فرصت فراقانونی ۵ روزه علاوه بر فرصت قانونی برای شکایت و ارائهی سند و پیگیری قانونیِ مطالبات

۶- ادّعای مدّعیان، تقلّب بود و مطالبهی آنان، ابطال انتخابات بود. رهبری تأکید کردند که مطالبهی خود را از راه قانونی پیگیری کنید وگرنه، ابطالی در کار نخواهد بود. به حکم عقل سیاسی، ابطال انتخابات مسئله را حل نمیکرد و به دور و تسلسل میکشید و نیز بدعتی بود که به صلاح کشور و ملّت نبود.

۷- هشت ماه کشور گرفتار آشوب و اغتشاش بود. در این مدّت:

- عدّهای از حزب الّهیها و بسیجیان شهروندان عادی و نیروی انتظامی مظلومانه به شهادت رسیدند.

- خسارت مالی زیادری بر اموال عمومی و مردم وارد شد.

- جشن مشارکت سیاسی بینظیر به عزا تبدیل شد.

- حیثیّت نیز در میان دوست و دشمن زیر سؤال رفت.

۸- سران فتنه به صلاحدید مسئولین نظام تحت محافظت قرار گرفتند تا هم توطئهی ترور آنان توسّط دشمن و راه انداختن جنگ داخلی خنثی شود و هم ارتباط سران فتنه با فتنهگران قطع گردد.

۹- در این فتنه:

- کسانی از خواصّ باسابقهی نظام با سکوت یا عدم تشخیص و حتّی مشارکت مستقیم و غیرمستقم خود در فتنه، رفوزه شدند.

- منافقین داخلی و دشمنان خارجی(اروپا و آمریکان و اسراییل و مرتجع عرب) صراحتاً حمایت مالی و اطّلاعاتی و معنوی از فتنهگران کردند و حقد و کینهی درونی خود را از نظام و ملّت به نمایش گذاشتند.

- عمّارهای رهبر در تبیین فتنه تلاش کردند.

- بصیرت مردم بالا رفت و از فتنهای بزرگ عبور کردند.

- اپوزیسیون خارج نشین نیز متشکّل شده و همگام با دشمنان وو سران فتنه و منافقین داخلی در موقعیّتهای مختلف علیه نظام فعالیّت کردند

۱۰- بهانهی سرانه فتنه در عدم پیگیری قانونیِ مطالباتشان این بود که به نهاد قانونی شورای نگهبان اعتماد نداریم. جای سؤال بود که چرا تاکنون قبول داشتید ولی در این مرحله قبول ندارید. ضمن این که عدم تمکین به قانون نیز خلاف عرف سیاسی و وحدت رویّه است.

۱۱- نمایندگان سران فتنه هم در دیدار با رهبری و برخی منصفین اذعان داشتند که به نظر ما اگر آرا بازشماری هم شود، تغییری در نتایج به وجود نخواهد آمد.

۱۲- تدبیر نظام این شد که ده درصد آراء تحت نظارت نمایندگان کاندیداها و زیر دوربین خبرنگاران بازشماری شود. نتیجه همان طور که پیش بینی میشد، تغییر مهمّی نداشت.

۱۳- سرانجام در روز عاشورا فتنهگران با حمله به عزاداران امام حسین(ع)، فتنهگری را به اوج رساندند. این قضیّه خون مردم را به جوش آورد و در نهم دی در یک راهپیمایی میلیونی طومار فتنه را در هم پیچیدند و قضیّه تمام شد.