درخت زندگی

✍️هر انسانی به نحوی و طبق آیین خاصّی زندگی میکند و فکر میکند اگر به این نحو زندگی کند، سعادتمند خواهد شد. آیین زندگی همان دین است که میتوان به حقّ و باطل تقسیم نمود. منظور ما در اینجا دین یا آیین زندگی سعادتمندانهی حقیقی است. اگر آیین زندگی را به درختی تشبیه کنیم، ایمان ریشههای آن را تشکیل میدهد؛ تنهاش تصمیم بر عمل کردن به لوازم ایمان و پایبندی به اعتقادات است که خودبخود از ریشه روییده؛ شاخ و برگهای آن اعمال شایستهای است که از ریشهی ایمان مایه میگیرند، و میوهی آن سعادت ابدی است.

✍️اگر ریشهی این درخت تباه شد، تنه و شاخ و برگی پدید نمیآید و قاعدتاً میوهای هم نخواهد داشت. گاهی در اثر نامساعد بودن شرایط و محیط یا بروز آفات گوناگون، شاخ و برگ لازم نمیروید، میوهی مطلوب به بار نمیآید و درخت زندگی خشک میشود. ممکن است در اثر پیوندهایی که به شاخه و تنه و یا به ریشهی درخت زده میشود، آثار دیگری از آن ظاهر گردد و احیاناً آن را به درخت دیگری تبدیل نماید؛ یعنی تبدیل ایمان به کفر.

✍️تأثیر کامل ایمان مشروط به جذب موادّ غذایی لازم از راه اعمال صالحه و دفع آفات و موادّ زیانبار به وسیلهی اجتناب از گناهان است. ترک واجبات و ارتکاب محرّمات، ایمان را که ریشه است، ضعیف میکند و گاهی به خشکیدن آن منتهی میشود. پیوند نادرست نیز موجب دگرگونی ماهیّت آن میگردد.

برداشت از کتاب «آموزش عقاید» آیت الله مصباح