دین امری شخصی است؟!

جملهی «دین امری شخصی است»، دو معنی میتواند داشته باشد:
۱- هیچ کس نباید به امر به معروف و نهی از منکر بپردازد و هر کس آزاد است هر کاری را بکند یا نکند و هیچ کس نباید کاری به کار دیگری داشته باشد.
۲- دین برنامه و احکام اجتماعی ندارد و امری فردی و شخصی است در گوشهی قلبِ هر کس و نباید نمود بیرونی و اجتماعی داشته باشد.
هیچ یک از این دو معنی با اسلام سازگاری ندارد. شخصی انگاشتن دین به هر دو معنی، برداشتی مسیحی و سکولار از دین است. اسلام هم احکام اجتماعی دارد و هم نظارت عمومی یعنی امر به معروف و نهی از منکر.