برخورد با غریزهی جنسی

در مورد برخورد با غریزهی جنسی سه نظر کلّی وجود دارد:
۱- کشتن و از بین بردن غریزهی جنسی از طریق ریاضت و تجرّد:
رهبانیّت مسیحی و برخی مکاتب و ادیان شرقی و برخی صوفیّه چنین نظری دارند. این نظر بر خلاف طبیعت و مصحلت آفرینش و عقلانیّت است و منجر به انفجار غریزهی جنسی و اختلالات و آسیبهایی میشود.

۲- آزادی مطلق غریزهی جنسی:
طبق این نظر، محدود کردن غریزهی جنسی موجب عقده و اختلالات خاصّ میشود. این نظر فروید است و در غرب نهادینه شده و ثمرات تلخ خود را به تمامی نشان داده است. با این حال، غرب اصرار دارد این نظر را به دیگران نیز صادر کند.
درست است که سرکوبی و ایجاد محدودیّتهای شدیدی که موجب عدم بهره وری کافی از غریزهی جنسی شود، میتواند موجب بروز برخی آشفتگیها و امراض روحی و روانی شود امّا، تمام بیمارهای روحی و روانی نیز چنان که فروید ادّعا میکند، ناشی از این نیبست. در مقابلِ آن باید گفت وجود آشفتگیها و بیماریهای جسمانی و روانی بسیاری در افرادی که در ارضای غریزهی جنسی خود محدویّتی ندارند، دلیل بر بطلان این نظریّه است.

۳- ارضای مشروط و مهار غریزهی جنسی:
طبق این نظر، آزادی غریزهی جنسی موجب طغیان آن و در نتیجه، آسیبهای اخلاقی و اجتماعی فراوان میشود. لذا، انسان مجرّد باید خود را از انواع محرّکها و تهیّجها دور نگه دارد تا دچار انحراف جنسی نشود. دختران و پسران جوان و مجرّد باید بکوشند تا حدّ امکان، اندیشهی خود را از این گونه محرّکها دور نگاه دارند. با پرهیز از برخورد زیاد و مختلط با جنس مخالف به ویژه در محیطهایی که اصول اسلامی در آن رعایت نمیشود، اشتغال به فعالیّتهای مفید و مثبت و پرهیز از اموری که موجب تقویّت قوّهی تخیّل میشود مثل بیکاری و تنهایی، تا حدود زیادی زمینههای گناه و پدید آمدن روابط نامشروع را میتوان از بین برد.