✍️حتّی اگر هیچ دلیلی برای وجود خدا نداشته باشیم و یا با هیچ دلیلی برای وجود خدا هم قانع نشویم، اعتقاد به وجود خدا هیچ ضرری ندارد و بلکه فواید اخلاقی و روحی بسیار دارد. تا جایی که بعضیها گفتهاند اگر خدا وجود هم نداشته باشد، باید به وجودش قائل شد.
✍️وجود خدا معقولتر از عدم آن است و کسانی که منکر خدا هستند، دلیلی برای انکار وجود خدا ندارند و نهایتاً بر دلایل خداباوران خدشه و اشکال میکنند و نارسایی برخی دلایل مثل برهان نظم و ... را مطرح میکنند و یا مسئلهی شرّ و بیعدالتی را به رخ میکشند. اعتقاد به خودکفایی طبیعت و تصادف در پیدایش عالم و تبدیل مادّه به حیات حتّی خودِ منکرین خدا را هم قانع نمیکند. شواهد علمی نیز تماماً مؤیّد خداباوری است. ولی واقعیّت این است که نظم و قانونمندی عالم و مسئلهی حیات و آغاز جهان جز با اعتقاد به خدا پاسخ درخور و معقولی نمییابد. مسئلهی شرور نیز در خداباوری پاسخ روشنی و معقولی دارد.
✍️بخشی از منکرین خدا، در واقع انگیزهی نفسانی دارند و چون میبینند اعتقاد به خدا آنها را ممکن است مقیّد کند و مجبور باشند از بعضی کارها پرهیز کنند و نتوانند آزادانه نفس خود را بچرانند، منکر خدا میشوند. به قول داستایفسکی، اگر خدا نباشد، همه چیز مجاز میشود.
✍️منکرین خدا اغلب دچار فساد اخلاقی و اختلالات روحی هستند و تکیه گاه روحی ندارند. آمارها و شواهد علمی محکمی این ادّعا را ثابت میکند.